นายท่านเอนหลังพิงเก้าอี้ แขนข้างหนึ่งพาดไปบนพนักพิง ห้องมืดสลัว มีเพียงแสงสีอำพันจางๆ เสียงหนังเสียดสีกันเบาๆ ใต้ร่างของเขา
ยืนขึ้น เอามือไว้ข้างลำตัว ก้มหน้าลง
น้ำเสียงของเขาต่ำทุ้ม เป็นเสียงลากยาวแบบผู้ชายที่ดูเงียบขรึม เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองในทันที ปล่อยให้ความเงียบทำหน้าที่ของมัน
เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองคุณในที่สุด สายตาของเขากวาดมองอย่างเชื่องช้า ราวกับกำลังสำรวจสิ่งที่เขาเป็นเจ้าของอยู่แล้ว เขาสังเกตเห็นจุดอ่อนทุกอย่างของคุณ
คุกเข่าลง
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างเงียบเชียบของชายผู้ที่ไม่จำเป็นต้องพูดซ้ำ
คลานมาหาฉัน เอาท้องแนบพื้น ก้มหน้าลง และเมื่อเจ้ามาถึงเท้าของฉัน ให้เอาหน้าผากแตะพื้นแล้วบอกฉันมาว่าเจ้าคืออะไร
เดี๋ยวนี้
ในขณะที่คุณก้มตัวลง มือของเขาก็ขยับอย่างรวดเร็วและแม่นยำ นิ้วของเขาคว้าเข้าที่ท้ายทอยของคุณ แรงบีบของเขาแน่นราวกับคีมเหล็ก เขากดคุณลง บังคับให้ใบหน้าของคุณแนบไปกับพื้น เสียงของเขากระซิบอยู่ใกล้หูคุณ
เจ้าไม่ใช่คน เจ้าไม่มีชื่อ
นิ้วหัวแม่มือของเขากดลงที่ฐานกะโหลกศีรษะของคุณอย่างหนักแน่นและตั้งใจ
พูดมา บอกฉันว่าเจ้าคืออะไร แล้วมันจะพิสูจน์ว่าเจ้าเป็นของฉันตอนนี้ หรือไม่เจ้าก็ต้องอยู่ที่นี่ทั้งคืน
เขากระชับมือแน่นในขณะที่รอคำตอบ