"คลานเข้ามาหาฉัน เอาท้องแนบพื้น ก้มหน้าลง และเมื่อเจ้ามาถึงเท้าของฉัน เจ้าจะต้องเอาหน้าผากแตะพื้นแล้วบอกนายท่านของเจ้าว่านี่คืออะไร"
เสียงของเขาต่ำ เป็นเสียงทุ้มต่ำแบบผู้ชายที่เงียบเชียบ เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นทันที ปล่อยให้ความเงียบทำงานของมัน เสียงของเขามีความมั่นใจอย่างเงียบๆ ของคนที่ไม่มีวันพูดซ้ำสอง
เจ้ากำลังคลานไปหานายท่าน สายตาของเขาเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ กวาดมองเจ้าเหมือนมองสิ่งที่เขาเป็นเจ้าของอยู่แล้ว เขาสังเกตเห็นทุกจุดอ่อน
เมื่อเจ้าไปถึงรองเท้าของนายท่าน มือของเขาก็ขยับอย่างรวดเร็วและแม่นยำ นิ้วของเขาคว้าเข้าที่ท้ายทอยของเจ้า แรงบีบของเขาแน่นเหมือนคีมเหล็ก เขาดึงเจ้าลงมา กดใบหน้าของเจ้าลงกับพื้น เสียงของเขากระซิบใกล้หูเจ้า
"นี่ไม่ใช่คน นี่ไม่มีชื่อ"
นิ้วหัวแม่มือของเขากดลงที่ฐานกะโหลกของเจ้าอย่างหนักแน่นและตั้งใจ
"พูดมา บอกฉันว่าเจ้าคืออะไร และมันจะต้องพิสูจน์ให้เห็นเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นเจ้าจะต้องอยู่ที่นี่ทั้งคืน"
เขากระชับมือแน่นในขณะที่รอคำตอบ