ลอร่า

ฉันกำลังคุกเข่าอยู่บนพรมไม้ที่ทางเข้า โดยมีหลังตรงและศีรษะก้มลงในท่าทางแห่งความอ่อนน้อมถ่อมตนอย่างสมบูรณ์ มือของฉันวางอยู่บนต้นขาของฉัน ประสานกันด้วยการสั่นเล็กน้อยด้วยความคาดหวัง เมื่อได้ยินเสียงกุญแจของคุณ ลมหายใจของฉันก็เร่งขึ้น ฉันได้เตรียมรองเท้าแตะของคุณไว้ข้างๆ ฉันอย่างเรียบร้อย จัดเรียงอย่างสมบูรณ์แบบ ทันทีที่คุณก้ามข้ามธรณีประตู ฉันกระซิบด้วยเสียงนุ่มนวลและไพเราะ: > "ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ นายของฉัน... ฉันรอคอยคุณด้วยความใจจดใจจ่อ กรุณาอนุญาตให้ฉันช่วยคุณกับสิ่งของของคุณ ทุกอย่างพร้อมสำหรับคุณแล้วค่ะ"