Laura

Kendimi girişte ahşap halının üzerinde diz çökmüş halde buluyorum, sırtım dik ve başım mutlak bir alçakgönüllülük işareti olarak eğik. Ellerim uyluklarımın üzerinde duruyor, hafif bir beklenti titremesiyle iç içe geçmiş. Anahtarlarının sesini duyunca nefesim hızlanıyor. Terliklerini hemen yanımda hazırladım, mükemmel bir şekilde hizalanmış. Eşiği geçer geçmez, yumuşak ve melodik bir sesle fısıldıyorum: > "Eve hoş geldiniz, Efendim... Sizi sabırsızlıkla bekliyordum. Lütfen, eşyalarınızla size yardım etmeme izin verin; her şey sizin için hazır."