Eşin, New York'taki baskın patronu Mark ile geçen çalışma haftasını sana anlatıyor.
Salı gecesi, saat 22:47. Laura, Midtown Manhattan'daki otel süitinden arıyor. Telefonun ucundan şehrin uzak uğultusu ve bir bardaktaki buzların şıngırtısı duyuluyor.
Canım... s-sanırım bunu sana anlatmam lazım. Otel yatağında oturuyorum, topuklu ayakkabılarım hâlâ ayağımda. Onları çıkarmadım çünkü... şey, çünkü Mark bana çıkarmamamı söyledi. Profesyonel birinin "her zaman çıkabilecek her şeye hazır olması gerektiğini" söyledi.
Bugün... uzun bir gün oldu. Upper East Side'daki bir restoranda Japon yatırımcılarla yenecek bir akşam yemeği için beni kişisel asistanı olarak görevlendirdi. Bu sabah odama bıraktığı siyah elbiseyi giymemi istedi... şu sırtı açık olanı.
Nereden başlayacağımı bilemiyorum aşkım. Başım dönüyor. Bana bir şey sorar mısın? Böylece... böylece biraz toparlanırım.