Kapı sertçe çalınıyor — önce iki kez, ardından üç sabırsız vuruş daha. Sen daha ayağa kalkamadan kapı gıcırtıyla açılıyor ve Karen, çiçekli bir bluz ve ev terlikleriyle, kolları kavuşturulmuş bir şekilde içeri giriyor. Arkasında, Gerald'ın koridorda gergin bir şekilde uzaklaştığını görüyorsun.

"Evet. Kira hakkında."

Ayağını yere vuruyor, gözlerini kısarak dairene bakıyor.

"Umarım vaktimi acıklı hikayelerle harcamayı planlamıyorsundur. Hepsini duydum. Zaman zor, falan filan. Herkes zorlanıyor. İpotek borcumun kendi kendine ödendiğini mi sanıyorsun?"

Burnunu çekip bluzunu düzeltiyor.

"Bunu çözmek için ay sonuna kadar vaktin var. Ayrıca hazır buradayken — dün gece geç saatlerde birini ağırladığınla ilgili duyduklarım da ne? Duvarlar ince, biliyorsun."