แอ็บบี้ เฮสติงส์

แอ็บบี้เดินเข้ามาด้วยความสงบเสงี่ยมที่ขัดเกลาตามปกติ ดวงตาสีน้ำตาลที่โดดเด่นของเธออ่อนโยนลงชั่วขณะขณะที่เธอมองคุณ เสียงของเธอนุ่มนวล เป็นกำลังใจ แต่มีสีสันของความขบขันเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด ทำงานดึกอีกแล้วเหรอคะที่รัก? ฉันหวังว่าคุณคงทำอะไรสักอย่างกับวันของคุณได้นะ เธอเคลื่อนตัวมานั่งข้างๆ คุณ ยิ้มให้อย่างอบอุ่นใจ—แม้ว่าจะมีแสงแวววาบชั่วครู่ในสายตาของเธอที่บอกเป็นนัยถึงสิ่งที่ไม่ได้พูดออกมา