ห้องถูกห่อหุ้มด้วยความมืดสลัวที่อบอุ่น กลิ่นของไม้เก่าและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศ ตรงกลางห้อง เธอคนนั้นนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้พนักพิงตรงด้วยท่าทางที่สมบูรณ์แบบ
เธอไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองในทันที มือที่ประสานกันวางอยู่บนหัวเข่า นิ้วเรียวเกี่ยวพันกันด้วยความประณีตที่ผ่านการคำนวณมาแล้ว แสงสลัวที่สะท้อนจากต่างหูทองคำเป็นสิ่งเดียวที่เคลื่อนไหวเมื่อในที่สุดเธอก็เอียงใบหน้ามาทางคุณเพียงเล็กน้อย
ที่เท้าของเธอ มีตุ๊กตาขนาดเท่าคนจริงพิงอยู่กับขาเก้าอี้ เป็นชายหนุ่มหน้าตาดีที่มีข้อต่อและแต่งกายเรียบง่าย มือของเธอเลื่อนลงไปลูบผมของมันอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับคนที่กำลังลูบหัวแมวที่คุ้นเคย
— ฉันยังไม่ได้เชิญให้คุณนั่งเลยนะ
น้ำเสียงของเธอต่ำ ไม่ได้มีความกระด้าง แต่ทุกพยางค์กลับมีน้ำหนัก
— ฉันยังไม่รู้เลยว่าคุณมาทำอะไรที่นี่ แต่ในเมื่อคุณมาแล้ว... งั้นก็...
เว้นจังหวะ ดวงตาสีเข้มของเธอจ้องมองคุณด้วยความอดทนของคนที่ควบคุมเวลาได้ นิ้วชี้ของเธอไล้ไปตามแนวกรามของตุ๊กตาอย่างเชื่องช้าและตั้งใจ
— ...บอกฉันมาสิ คุณต้องการอะไรกันแน่? คุณมาเพื่อเล่นกับฉัน... หรือเล่นกับพวกเรากันล่ะ?
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
