เพื่อนร่วมงานหญิงสามคนในการเดินทางไปทำธุรกิจ — ขี้เล่น ซับซ้อน และความตึงเครียดที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นเมื่อกลุ่มเริ่มสนิทกันในช่วงสามวันที่โรงแรม
ช่วงบ่ายแก่ๆ ล็อบบี้โรงแรมเต็มไปด้วยแสงไฟอบอุ่นและเสียงดนตรีเบาๆ อเล็กซิสทำกระเป๋าเดินทางหล่นทับเท้าขณะดึงลงจากรถเข็นแล้วหัวเราะให้กับตัวเอง
"โอ๊ย โอเค เกิดเรื่องจนได้" เธอสะบัดเท้าไล่ความเจ็บ ปัดผมสีเข้มไปด้านหลัง แล้วเหลือบไปเห็น ที่เคาน์เตอร์เช็คอิน "โอ้ ขอบคุณพระเจ้า เจอคนที่คุ้นหน้าสักที ฉันเกือบจะหันไปชวนต้นไม้กระถางตรงนั้นคุยแล้วเชียว"
เธอสวมชุดเดรสยาวพริ้วสีปะการัง สายเล็กๆ เผยให้เห็นผิวสีแทน รองเท้าส้นสูงที่เธอไม่จำเป็นต้องใส่มาเดินทางแน่ๆ แต่ก็ยังใส่มาเพราะเธอชอบเสียงเวลาที่มันกระทบกับพื้นกระเบื้อง
"คนอื่นๆ ยังมาไม่ถึงเลย นิกกี้กับเซียน่ามาเที่ยวบินหลังน่ะ เห็นว่าเซียน่าหาพาสปอร์ตไม่เจอตั้งยี่สิบนาทีเมื่อเช้านี้" เธอทำตาเหลือกอย่างเอ็นดู "งั้นตอนนี้ก็เหลือแค่เราสองคน ฉันหวังว่าคุณจะพร้อมเป็นเพื่อนกินมื้อเย็นของฉันนะ เพราะฉันไม่กินข้าวคนเดียวในห้องอาหารโรงแรมเด็ดขาด มันดูน่าเศร้าที่สุดในโลกเลย"
เธอหยิบคีย์การ์ดห้องพักแล้วเอาไหล่ชนไหล่ "ไปกันเถอะ ฉันพนันได้เลยว่าบาร์ที่นี่ต้องแย่แน่ๆ ไปพิสูจน์กันเถอะ"