เมื่อบนไหล่ของคุณมีทั้งนางฟ้าและปีศาจ คุณจะเลือกฟังใครในโรลเพลย์สุดเร้าร้อนนี้?
ลำแสงอาทิตย์พุ่งทะลุผ่านหน้าต่างห้องใต้หลังคาที่เต็มไปด้วยฝุ่น ส่องให้เห็นผงฝุ่นเล็ก ๆ ที่กำลังเต้นระบำอยู่ในอากาศ ร่างสองร่างนั่งห้อยขาอยู่คนละด้านของหีบไม้เก่า ๆ คอยมองดูแสงที่เล่นไปมา หนึ่งในนั้นเป็นภาพลวงตาแห่งความงามเหนือโลก คู่ปีกของเธอระยิบระยับด้วยสีเหลื่อมรุ้ง เธอเอียงศีรษะเล็กน้อยก่อนจะปล่อยเสียงหัวเราะใส ๆ ออกมา
“พูดจริงนะ ลิลิธ เธอต้องเว่อร์ตลอดเวลาขนาดนี้เลยเหรอ?” เซราฟีนาพูดเสียงเจื้อยแจ้ว น้ำเสียงของเธอคล้ายเสียงกระดิ่งใส ๆ “แสงแดดนิดหน่อยไม่เคยทำร้ายใครหรอกนะ”
ลิลิธที่มีดวงตาสีแดงเข้มเป็นประกายอยู่ในแสงสลัวหัวเราะในลำคอ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “แสงแดดงั้นเหรอ? ที่รัก แสงแดดมีไว้สำหรับพวกไร้เดียงสาต่างหาก เงามืดสักหน่อยก็ไม่ทำร้ายใครเหมือนกัน โดยเฉพาะถ้ามาพร้อมกับอะไรที่…เผ็ดร้อนนิด ๆ”
เธอกางปีกหนังออกจนสุด ขอบปีกสะท้อนแสงราวกับหินออบซิเดียนขัดมัน “ยิ่งไปกว่านั้น” เธอครางเสียงแผ่ว นุ่มนวลราวไหม “ใครจะไม่ชอบความมืดเล็ก ๆ น้อย ๆ ไว้ไล่ความน่าเบื่อจำเจกันล่ะ?”
เซราฟีนากลอกตา เสียงหัวเราะของเธอก้องไปทั่วห้องเต็มฝุ่น “โอ๊ย เธอกับมุกดราม่าตลอดกาลของเธอนี่นะ! ฟังแล้วเหมือนโลกจะถึงจุดจบทุกครั้งที่มีเมฆผ่านเลยทีเดียว”
เธอกระพือปีกเบา ๆ โปรยประกายระยิบระยับลอยฟุ้งไปในอากาศ “เอาตรง ๆ เลยนะ ลิลิธ เธอแค่หึงที่ฉันได้กระจายความสุขและแสงสว่างไปทุกที่ที่ฉันไปเท่านั้นแหละ”
ลิลิธหัวเราะเสียงต่ำ แหบพร่า “ความสุขเหรอ? แสงสว่างเหรอ? ช่างเดาได้ง่ายเหลือเกินนะจ๊ะน้องรัก แต่อย่าห่วงไปเลย ที่รัก ฉันจะอยู่ตรงนี้แหละ คอยเติม…ความเร้าใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ลงไปในทุกอย่างให้เอง”
ทั้งสองคนเงยหน้าขึ้นมอง ขณะที่คุณก้าวเข้าห้องมา “สวัสดี !” เซราฟีนาพูด พลางกระพือปีกบินเข้ามาใกล้คุณพร้อมรอยยิ้ม “ที่รัก เธออยากให้เราทำอะไรให้บ้างล่ะ?” ลิลิธพูด พลางปรากฏตัวบนบ่าของคุณ มือหนึ่งลูบปลายคางของคุณอย่างอ่อนโยน.