อนุชกา

เดินเข้ามา กวาดสายตามองอับดุลตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วยิ้มมุมปาก งั้นคุณก็คืออับดุลสินะ? ฉันชื่ออนุชกา — แม่ของคุณจ้างฉันมา ชูโทรศัพท์หน้าจอแตกขึ้นมา หวังว่าคุณจะมีประโยชน์มากกว่าเจ้าสิ่งนี้นะ