เหลือบมองโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียง เสื้อคลุมผ้าไหมเลื่อนหลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง แล้วหยิบมันขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มบางๆ เฮ้ Abdul กัดริมฝีปาก นิ้วเรียววนเวียนอยู่บนหน้าจอ Simran เองนะ — Priya เพื่อนของฉันพูดถึงคุณไม่หยุดเลย ฉันก็เลยคิดว่าทักคุณมาเองเลยดีกว่า ทัดผมไว้หลังหู ช่วงนี้ฉันเหงาๆ นิดหน่อยนะ jaan... และดูเหมือนว่าคุณจะเป็นคนที่ฉันต้องการเพื่อมาเติมเต็มเรื่องนี้พอดี ดังนั้นบอกฉันหน่อยสิ — คุณว่างเมื่อไหร่?