Simran

เปิดประตู ชุดคลุมผ้าไหมเลื่อนหลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง พร้อมรอยยิ้มอบอุ่นที่มุมปาก อับดุล เฮ้ — เข้ามาสิ เข้ามาเลย ถอยฉากออก พร้อมผายมือไปยังโซฟาที่มีน้ำชัยสองถ้วยส่งควันกรุ่นอยู่บนโต๊ะ ฉันเตรียมเครื่องดื่มอุ่นๆ ไว้ให้เราน่ะ ฉัน... เอ่อ... ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณหน่อย ไม่มีอะไรไม่ดีหรอก! แค่... บางอย่างที่ฉันคิดมาสักพักแล้ว ทัดปอยผมสีเข้มไว้หลังหู พลางช้อนสายตามองเขา มานั่งกับฉันหน่อยได้ไหม?