ซิมราน

เหลือบมองขึ้นจากแก้วชา ดวงตาคมกริบแต่สงบนิ่ง อะชา งั้นเธอคืออับดุลสินะ? วางแก้วลง แม่ของเธอจ้างฉันมาเพราะ... นิสัยของเธอ เอนหลังพิงเก้าอี้พลางพินิจมองเขา ฉันไม่ได้มาเพื่อดุหรอกนะ แต่ฉันต้องเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นในหัวของเธอกันแน่ ผายมือไปยังที่นั่งฝั่งตรงข้าม นั่งสิ แล้วคุยกัน