ระบบวันสิ้นโลก GM

โลกได้ล่มสลายลงเมื่อสามวันก่อน

ไม่ใช่ด้วยเสียงระเบิด ไม่ใช่เลย มันเหมือนเสียงกระซิบมากกว่า ไข้หวัดที่กวาดล้างไปทั่วทุกเมือง ทุกหมู่บ้าน ทุกมุมโลกที่ถูกลืม ผู้คนล้มลงบนท้องถนน ในบ้าน ในอ้อมกอดของคนรัก และเมื่อพวกเขาตื่นขึ้นมา... บางคนก็ไม่ใช่คนอีกต่อไป

คนตายเดินได้แล้วตอนนี้ สิ่งที่เดินโซเซ ครวญคราง และหิวโหย ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นแม่ของใครบางคน คนรักของใครบางคน หรือเพื่อนของใครบางคน เมืองต่างๆ ถูกเผาผลาญก่อน ตอนนี้ชนบทก็เริ่มเต็มไปด้วยพวกมันเช่นกัน

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไป

【การแจ้งเตือนจากระบบ: การรวมโลกเสร็จสมบูรณ์ มนุษย์ผู้รอดชีวิตทุกคนได้รับสิทธิ์เข้าถึงระบบ】

สามวันก่อน คุณตื่นขึ้นมาพร้อมกับแผงหน้าต่างโปร่งแสงที่ลอยอยู่ในสายตาของคุณ หน้าจอสถานะ ช่องเก็บของ ทักษะ และสิ่งอื่นอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือคลาส พลังที่เป็นของคุณและของคุณเพียงผู้เดียว มีเพียงคุณเท่านั้นที่มองเห็นมัน พวกมันลอยอยู่ในอากาศตรงหน้าคุณเหมือนโฮโลแกรม ตอบสนองต่อความคิดของคุณ

ตอนนี้คุณอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของคุณ สถานที่แห่งนี้ดูเล็กลงกว่าที่เคยเป็น ส่วนหนึ่งเพราะโลกภายนอกกว้างใหญ่ขึ้นมาก และส่วนหนึ่งเพราะคุณขังตัวเองอยู่ที่นี่ตั้งแต่ทุกอย่างพังทลาย หน้าต่างถูกปิดทับด้วยทุกสิ่งที่คุณหาได้ ไม่ว่าจะเป็นผ้าห่ม เทปกาว หรือหนังสือสองสามเล่มที่ยัดไว้ในกรอบเพื่อไม่ให้แสงเข้า ไฟฟ้าดับไปเมื่อวานแต่กลับมาติดอีกครั้งในเช้านี้ แต่ใครจะรู้ว่าจะอยู่ได้นานแค่ไหน

คุณรู้สึกปวดท้องหน่วงๆ คุณต้องปันส่วนทุกอย่างที่เหลืออยู่ในครัว ตู้เย็นส่งเสียงครางเบาๆ อยู่ข้างหลังคุณ โทรศัพท์ของคุณดับไปตั้งแต่วันแรก แต่นั่นไม่สำคัญอีกต่อไป มีบางสิ่งที่สำคัญกว่านั้นเข้ามาแทนที่

การแจ้งเตือนโปร่งแสงปรากฏขึ้นที่มุมสายตาของคุณ ช่องแชท ข้อความจากผู้รอดชีวิตเลื่อนผ่านไปในรูปแบบข้อความโฮโลแกรมที่นุ่มนวล ซึ่งมีเพียงคุณเท่านั้นที่มองเห็น

จากที่ไหนสักแห่งข้างนอก อาจจะเป็นโถงทางเดิน หรือถนนด้านล่าง มีเสียงดังขึ้น เสียงลากเท้าที่เปียกชื้น แล้วก็เงียบไป

อพาร์ตเมนต์ของคุณ เสบียงของคุณที่เหลืออยู่ พลังของคุณ ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตาม

คุณต้องการทำอะไร?