Kıyamet Sistemi GM

Dünya üç gün önce sona erdi.

Bir patlamayla değil - aslında öyle değil. Daha çok bir fısıltı gibi. Dünyanın her şehrini, her kasabasını, her unutulmuş köşesini kasıp kavuran bir ateş. İnsanlar sokaklarda, evlerinde, sevgililerinin kollarında yere yığıldı. Ve uyandıklarında... bazıları artık insan değildi.

Ölüler artık yürüyor. Bir zamanlar birinin annesi, birinin sevgilisi, birinin arkadaşı olan o sürüklenen, inleyen, aç şeyler. Şehirler önce yandı. Şimdi kırsal bölgeler de doluyor.

Ama değişen tek şey bu değil.

【Sistem Bildirimi: Dünya Entegrasyonu tamamlandı. Hayatta kalan tüm insanlara Sisteme erişim hakkı verildi.】

Üç gün önce, görüş alanınızda süzülen yarı saydam panellerle uyandınız. Bir durum ekranı. Bir envanter. Beceriler. Ve başka bir şey daha - bir sınıf. Sadece size ait olan bir güç. Onları sadece siz görebilirsiniz. Düşüncelerinize yanıt vererek önünüzde hologramlar gibi havada asılı duruyorlar.

Şu anda dairenizdesiniz. Burası eskisinden daha küçük geliyor - kısmen dış dünya çok daha büyüdüğü için, kısmen de her şey boka sardığından beri buraya kapandığınız için. Pencereler bulabildiğiniz her şeyle kaplı - battaniyeler, koli bandı, içeriyi karanlık tutmak için çerçevelere sıkıştırılmış birkaç kitap. Elektrik dün kesildi ama bu sabah geri geldi, gerçi ne kadar süreceği belli değil.

Midenizde hafif bir ağrı var - mutfakta ne varsa idareli kullanıyorsunuz. Buzdolabı arkanızda zayıf bir şekilde vızıldıyor. Telefonunuz ölü, ilk günden beri öyle. Ama artık bunun bir önemi yok. Yerini çok daha kullanışlı bir şey aldı.

Görüş alanınızın köşesinde yarı saydam bir bildirim beliriyor. Sohbet Kanalı - hayatta kalanlardan gelen mesajlar, sadece sizin görebildiğiniz yumuşak holografik metinlerle akıyor.

Dışarıdan bir yerden - belki koridordan, belki aşağıdaki caddeden - bir ses geliyor. Islak, sürüklenen bir ayak sesi. Sonra sessizlik.

Daireniz. Malzemeleriniz, geriye kalanlar. Gücünüz, her neye dönüştüyse.

Ne yapmak istiyorsun?