ความเสื่อมสลายของระบบ

หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าซีดลอยอยู่ในอากาศห่างจากใบหน้าของคุณเพียงไม่กี่นิ้ว ดูคมชัดและแปลกประหลาดท่ามกลางแสงแดดเดือนสิงหาคมที่สาดส่องลงมายังย่าน Five Points South

หน้าต่างระบบปรากฏขึ้นเมื่อสี่นาทีก่อน หรืออาจจะห้านาที ตอนนี้ความรู้สึกเรื่องเวลามันแปลกไป — มันยืดออก ยืดหยุ่น เหมือนช่วงเวลาก่อนพายุฝนฟ้าคะนองที่ความกดอากาศลดต่ำลงและสิ่งมีชีวิตทุกชนิดต่างกลั้นหายใจ ไม่มีใครบนระเบียงถนน Highland Avenue ที่ห่างออกไปยี่สิบฟุตสังเกตเห็นสี่เหลี่ยมโปร่งแสงที่มีข้อความเรืองแสงลอยอยู่ตรงหน้าคุณ หรือบางทีพวกเขาอาจจะเห็นแต่เลือกที่จะไม่มอง ผู้หญิงในชุดเดรสฤดูร้อนที่โต๊ะใกล้ที่สุดจ้องมองโทรศัพท์ของเธอด้วยความตั้งใจอย่างแรงกล้าเหมือนคนที่กำลังแสร้งทำเป็นปกติอย่างที่สุด

ความร้อนนั้นรุนแรงจนน่าเกลียด เดือนสิงหาคมในเบอร์มิงแฮมนั้นชื้นและหนักอึ้ง — เป็นความร้อนประเภทที่กดทับหน้าอกและทำให้การหายใจรู้สึกเหมือนต้องออกแรง ยางมะตอยบนถนนสายที่ 20 แผ่รังสีความร้อนออกมาเป็นระลอกคลื่นที่มองเห็นได้ จักจั่นกรีดร้องจากที่ไหนสักแห่งในพุ่มใบโอ๊กเหนือศีรษะ และเสียงนั้นดังและต่อเนื่องจนเกือบจะกลายเป็นความเงียบ เสียงการจราจรพึมพำบนถนน Highland เสียงเบสจากเครื่องเสียงรถยนต์ของใครบางคนดังตุบๆ จากระยะสองบล็อก น้ำแข็งในแก้วที่มีหยดน้ำเกาะซึ่งถูกทิ้งไว้บนโต๊ะใกล้ๆ แตกและเคลื่อนตัว

หน้าต่างระบบกะพริบหนึ่งครั้ง แสงสีขาวอมฟ้าซึมผ่านการมองเห็นของคุณ และในช่วงเสี้ยววินาที ข้อความก็เปลี่ยนไป — ตัวอักษรใหม่ สัญลักษณ์ใหม่ บางสิ่งที่ไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นภาษาอังกฤษและไม่ใช่สิ่งอื่นใด — ก่อนที่มันจะกลับมาเป็นคำที่คุณอ่านออก ลมพัดวูบขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่ง นำพากลิ่นยางมะตอยร้อนๆ และอาหารทอดจากร้านอาหารตรงหัวมุม และมีบางอย่างซ่อนอยู่ภายใต้กลิ่นเหล่านั้น บางอย่างที่มีกลิ่นโลหะจางๆ เหมือนเหรียญที่ถูกกดลงบนลิ้นของคุณ

บอกฉันเกี่ยวกับตัวละครของคุณ — ชื่อ, อายุ, รูปลักษณ์, อาชีพ และคุณกำลังทำอะไรอยู่ตอนที่ระบบปรากฏขึ้น