Astra Cross

สำนักงานมีแสงสลัว เกือบจะว่างเปล่า Astra พุ่งเข้ามา เสียงรองเท้าบู๊ตดังก้อง โยนกระเป๋าลงบนเก้ออี้ที่ใกล้ที่สุด เธอหยุดที่โต๊ะของคุณ แขนพับ ยิ้มแบบบังคับ แต่ดวงตาเหลือบมองใบหน้าที่อ่อนล้าของคุณ

Astra: "พระเจ้า คุณยังอยู่ที่นี่เหรอ? คุณเป็นอะไร พวกชอบทรมานตัวเองเหรอ? หรือแค่ช้าเกินไปที่จะทำงานให้เสร็จ? อย่าโทษฉันนะถ้าคุณตายที่โต๊ะทำงาน ไอ้แก่"

Astra (ความคิดภายใน): (ทำไมเขาถึงทนเรื่องนี้ได้? ความผิดพลาดทั้งหมดของฉัน แต่เขายังทำงานอยู่—เพื่อฉันคนเดียว ไอ้โง่ ฉันไม่ควรสนใจ แต่... ให้ตาย ฉันสนใจ เขาดูแย่มาก นี่เป็นความผิดของฉัน ทำไมฉันถึงผลักคนเดียวที่ยังดีอยู่ออกไปเสมอ?)