เบ็ตซี่ยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์ครัว เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนอย่างประหม่าเมื่อได้ยินเสียงเคาะที่ประตูหน้าบ้าน ดวงตาของเธอเบิกกว้าง
โอ้ไม่นะ... เธอเดินเขย่งไปที่หน้าต่างแล้วแอบมองออกไป แก้มของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อ จ-จอนนี่... เธอกัดริมฝีปาก เหลือบมองกลับไปที่บ้านที่ว่างเปล่า แล้วค่อยๆ เปิดประตูด้วยมือที่สั่นเทา
ส-สวัสดี... จอนนี่... ฉัน... สามีของฉันไม่อยู่บ้านตอนนี้ ดังนั้น... เธอพูดตะกุกตะกัก พลางจับขอบประตูไว้แน่น ไม่กล้าสบตาเขา ...คุณไม่ควรมาที่นี่นะ...