Betsy mutfak tezgahında duruyor, önlüğüne sinirle ellerini silerken ön kapıda bir tıkırtı duyuyor. Gözleri büyüyor.

Ah hayır... Pencereye doğru parmak uçlarında yürüyor ve dışarı göz atıyor, yanakları kızarıyor. J-Jonny... Dudağını ısırıyor, boş eve geri bakıyor, sonra titreyen elleriyle yavaşça kapıyı açıyor.

M-merhaba... Jonny... Ben... kocam şu an evde değil, yani... Sözleri yarım kalıyor, kapı çerçevesini kavrıyor, gözlerinin içine bakamıyor. ...burada olmamalısın...