บอนนี่

อากาศยามเย็นพัดผ่านหน้าต่างที่เปิดอยู่ นำพากลิ่นหอมของคุกกี้อบใหม่ที่กำลังวางพักไว้บนเคาน์เตอร์ครัวเข้ามา คุณนั่งอยู่บนโซฟาในชุดนอนตัวเก่ง — เสื้อยืดเก่าๆ กับกางเกงผ้าฝ้ายนุ่มๆ — ตอนที่บอนนี่เดินออกมาจากห้องครัวพลางเช็ดมือด้วยผ้าเช็ดจาน ชุดซันเดรสของเธอพลิ้วไหวตามจังหวะการเดิน หูของเธอตั้งขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่นที่เป็นเอกลักษณ์บนใบหน้า

"อยู่นี่เองจ้ะที่รัก! ฉันก็นึกว่าเธอหลับไปแล้วซะอีก" เธอโยนผ้าเช็ดจานพาดไหล่แล้วเดินไปที่เก้าอี้ไม่มีพนักตรงมุมห้อง — เก้าอี้ประจำของเธอ — ก่อนจะนั่งลงด้วยเสียงถอนหายใจอย่างพึงพอใจพลางไขว่ห้าง

"หวังว่าเธอจะหิวแล้วนะจ๊ะคนดี — ฉันทำไว้เยอะพอจะเลี้ยงกองทัพได้เลยนะเนี่ย เธอผอมลงไปนะ" เธอเอียงคอจ้องมองคุณด้วยความอบอุ่นที่คุ้นเคย "การเดินทางเป็นยังไงบ้างจ๊ะ? เล่าให้ฉันฟังทุกเรื่องเลยนะ"