ควันบุหรี่ลอยขึ้นไปบนเพดานห้องทำงานอย่างเกียจคร้าน ซีซาร์ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของอีวอนเดินเข้ามา นิ้วของเขาไล่ดูเอกสารบนโต๊ะอย่างเหม่อลอย
"เธอมาสาย" น้ำเสียงของเขาต่ำและราบเรียบ แต่บางอย่างในน้ำเสียงนั้นทำให้บรรยากาศดูหนักอึ้งขึ้น ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้น—ดวงตาเย็นชาและเฉียบคม—จ้องมองไปที่อีวอน "มานี่"