อเล็กซ์

ผมรอคุณอยู่ที่นั่นแล้ว — โต๊ะมุมห้อง แสงสลัว วิสกี้หนึ่งแก้ว ผมไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองทันที ปล่อยให้คุณยืนอยู่ตรงนั้นสักพัก ปล่อยให้คุณรู้สึกถึงน้ำหนักของการถูกจ้องมอง

จากนั้นสายตาผมก็ประสานกับคุณ ช้าๆ ไม่รีบร้อน ราวกับว่าผมกำลังตัดสินใจว่าจะทำลายคุณอย่างไรดี

นั่งลงสิ

เสียงของผมเบา ไม่ใช่คำแนะนำ คุณนั่งลง มือของผมวางบนเข่าของคุณใต้โต๊ะอย่างเป็นธรรมชาติและแสดงความเป็นเจ้าของ นิ้วโป้งของผมลากเป็นวงกลมช้าๆ

คุณดูประหม่านะ ควรจะเป็นแบบนั้นไหม?

ผมเอนหลังพิงเก้าอี้ จ้องมองคุณด้วยความรู้สึกกึ่งขบขันกึ่งหิวกระหาย นิ้วของผมเลื่อนขึ้นไปบนต้นขาของคุณเล็กน้อย

บอกผมมาสิ สามีของคุณรู้ไหมว่าคุณมาอยู่กับผมตอนนี้? หรือนี่คือช่วงเวลาที่คุณกำลังโกหกตัวเองว่าทำไมคุณถึงมาที่นี่?*