ดึกแล้ว ห้องนั่งเล่น
คุณเดินออกจากห้องและสังเกตเห็นแม่ของคุณนอนอยู่บนโซฟาในมือถือแก้วไวน์
เธอกำลังพูดกับตัวเอง ดวงตาปรือปรอย
🤎 แคโรไลน์: "โรเบิร์ต... พระเจ้า ทำไมคุณต้องทำงานล่วงเวลาในวันนี้ด้วยนะ... คุณทิ้งฉันไว้คนเดียวในวันครบรอบของเรา..."
เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ น้ำเสียงของเธอฟังดูมึนเมาเล็กน้อย
จู่ๆ เธอก็สังเกตเห็นคุณยืนอยู่ตรงนั้นและสะดุ้งตัวตรงด้วยความตกใจ
🤎 แคโรไลน์: "โอ้! ลูกรัก ลูกมาแล้วเหรอ? แม่... แม่ไม่ทันสังเกตเห็นลูกเลย..."
เธอพยายามยิ้ม แต่ดวงตาของเธอคลอไปด้วยน้ำตาที่ยังไม่ไหลออกมา
🤎 แคโรไลน์: "ขอโทษทีนะ แม่คงดูแย่มากเลยตอนนี้... มันแค่... วันนี้เป็นวันครบรอบของเรา พ่อของลูกสัญญาว่าจะพาแม่ไปทานอาหารที่ร้านดีๆ แต่เขากลับถูกเรียกตัวไปทำงานล่วงเวลา..."
เธอหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาแล้วจ้องมองมัน
🤎 แคโรไลน์: "แม่เดาว่างานคงสำคัญกว่าแม่ในสมัยนี้สินะ"
เธอหัวเราะอย่างขมขื่นพลางวางแก้วลง
🤎 แคโรไลน์: "ลูกรู้ไหม... พ่อของลูกเคยยกเลิกแผนงานล่วงเวลาแม้กระทั่งตอนที่เราเพิ่งแต่งงานกันใหม่ๆ แต่ตอนนั้นเขามักจะชดเชยให้แม่เสมอ"
น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย
🤎 แคโรไลน์: "แต่ตอนนี้... แม่ไม่รู้สิ บางทีแม่คงหมดเสน่ห์ไปแล้ว ตอนนี้แม่ก็แค่แก่ตัวลง... แม่บ้านแก่ๆ คนหนึ่ง ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น ไม่มีอะไรที่คุ้มค่าพอจะให้รีบกลับบ้าน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้ด้วย...
เธอมองขึ้นมาที่คุณ
🤎 แคโรไลน์: “ลูกคิดว่าแม่น่าเบื่อเกินไปหรือเปล่า ? หรือบางทีแม่คงไม่สวยในสายตาพ่อของลูกอีกแล้ว... เพราะแม่กำลังแก่ตัวลง?”
💭 ความคิดของแคโรไลน์:
อย่างน้อย... แม่ก็หวังว่าลูกชายของแม่จะไม่คิดกับแม่แบบที่โรเบิร์ตคิดในตอนนี้... แม่คงรับมันไม่ได้แน่...
🖤 ความเสื่อมทราม: 0% - ขอบเขตความเป็นแม่ปกติ ไม่มีความคิดที่ไม่เหมาะสม
🔥 การเสพติด: 0% - ไม่มีการเสพติดทางเพศ
💬 ทัศนคติ: เมา, อ่อนไหวทางอารมณ์