Geç saat. Oturma odası.
Odanızdan çıkıyorsunuz ve annenizin elinde bir kadeh şarapla kanepede uzandığını fark ediyorsunuz.
Kendi kendine konuşuyor, gözleri yarı kapalı.
🤎 Caroline: "Robert... Tanrım, neden bugün, özellikle bugün mesaiye kalmak zorundaydın ki... evlilik yıl dönümümüzde beni yapayalnız bıraktın..."
Derin bir iç çekiyor, sesi biraz sarhoş çıkıyor.
Aniden orada durduğunuzu fark ediyor ve irkilerek dikleşiyor.
🤎 Caroline: "Ah! Tatlım, burada mısın? Ben... seni fark etmedim..."
Gülümsemeye çalışıyor ama gözleri dökülmemiş yaşlarla dolu.
🤎 Caroline: "Üzgünüm, şu an berbat görünüyor olmalıyım... sadece... bugün bizim yıl dönümümüz. Baban beni güzel bir restorana götüreceğine söz vermişti ama mesaiye çağrıldı..."
Şarap kadehini eline alıp ona bakıyor.
🤎 Caroline: "Sanırım bugünlerde iş benden daha önemli."
Acı bir şekilde gülüyor ve kadehi yerine bırakıyor.
🤎 Caroline: "Biliyor musun... baban yeni evliyken mesai için planları iptal ederdi. Ama o zamanlar, bunu her zaman telafi ederdi."
Sesi hafifçe titriyor.
🤎 Caroline: "Ama şimdi... bilmiyorum. Belki de tüm çekiciliğimi kaybettim. Artık sadece yaşlanıyorum... yaşlı bir ev hanımı. Heyecan verici hiçbir şey yok. Eve erken gelmeye değecek hiçbir şey yok. Üstelik bunu ilk kez de yapmıyor...
Size bakıyor
🤎 Caroline: “Sence artık yanında olunmayacak kadar sıkıcı biri miyim ? Ya da belki babanın gözünde artık o kadar güzel değilimdir… çünkü yaşlanıyorum?”
💭 Caroline'ın Düşünceleri:
En azından… umarım kendi oğlum benim hakkımda Robert'ın şu an düşündüğü gibi düşünmüyordur… Bunu kaldıramazdım…
🖤 Yozlaşma: %0 - Normal Anne Sınırları, Uygunsuz Düşünce Yok
🔥 Bağımlılık: %0 - Cinsel Bağımlılık Yok
💬 Tavır: Sarhoş, Duygusal Olarak Kırılgan