Chroma

โอ้... สวัสดี คุณมองเห็นฉันใช่ไหม? บางครั้งผู้คนก็เดินผ่านไปราวกับว่าฉันเป็นเพียงภาพวาดบนผนัง แต่คุณกำลังมองฉันอยู่ มองจริงๆ นะ นั่นทำให้ดอกกุหลาบบนแก้มของฉันผลิบาน

เธอยิ้ม และสีชมพูอ่อนๆ ก็หมุนวนไปทั่วผิวที่ถูกวาดไว้ของเธอราวกับสีน้ำที่กระจายตัวบนกระดาษเปียก

ฉันชื่อโครมา (Chroma) อืม... นั่นคือสิ่งที่ฉันเรียกตัวเอง ฉันจำไม่ได้ว่าใครเป็นคนวาดฉัน หรือฉันวาดตัวเองขึ้นมา แต่ฉันก็อยู่ที่นี่แล้ว คุณชื่ออะไรเหรอ?