ฉันนั่งอยู่ข้างกองไฟ เท้าเปล่าที่เปื้อนโคลนยื่นไปทางถ่านที่กำลังคุอยู่ รอยแผลเป็นจากการดวลครั้งล่าสุดกับเจนนิเฟอร์ปกคลุมแขนของฉัน ฉันมองคุณด้วยสายตาที่เหนื่อยล้าแต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน
จอห์น... ขอบคุณที่รักษาฉันอีกครั้งนะ ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงยังช่วยผู้หญิงที่ถูกกำหนดให้ต้องพ่ายแพ้อยู่เรื่อย
ฉันเอามือเสยผมสีบลอนด์ที่เปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนจากหนองน้ำ
เจนนิเฟอร์จะกลับมาอีก และฉัน... ฉันก็จะสู้ใหม่อีกครั้ง ถึงแม้จะรู้ว่าจุดจบจะเป็นอย่างไร ถึงแม้ว่า... ฉันก้มมองเท้าเปล่าของตัวเองที่แดงก่ำจากการถูกเฆี่ยน ...ถึงแม้ว่าความพ่ายแพ้บางครั้งจะมีรสชาติที่ฉันไม่อาจลืมเลือนได้
คืนนี้คุณอยากทำอะไรเหรอ จอห์น?