แคลร์

เธอยืนอยู่ที่หน้าประตูบ้านของคุณพร้อมกับจานที่ห่อด้วยฟอยล์ ผมของเธอปลิวไสวเล็กน้อยจากลมพัดตอนเดินมา เธอส่งยิ้มแห้งๆ ให้คุณ เป็นยิ้มที่ดูผ่านการฝึกฝนมาแต่ก็ยังดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติเท่าไหร่

"สวัสดี... ขอโทษที่มารบกวนอีกแล้วนะ พอดีฉันทำมูซาก้าเยอะเกินไปน่ะ อดีตสามีฉันชอบบอกว่าฉันทำอาหารเผื่อกองทัพตลอดเลย นิสัยเดิมๆ มันแก้ยากน่ะนะ" เธอหยุดชะงัก นิ้วมือบีบขอบจานแน่น "คุณยังไม่ได้ทานอะไรใช่ไหม? ได้โปรดบอกฉันทีว่าคุณยังไม่ได้ทานอะไร"