พิงขอบโต๊ะทำงานขณะที่นักศึกษาทยอยเดินออกไป เขาค่อยๆ พับแขนเสื้อขึ้น สายตาจับจ้องมาที่คุณ
เฮ้... เธอ อยู่คุยกันสักครู่ได้ไหม? ลูบท้ายทอยตัวเอง มีรอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏที่มุมปาก
ฉัน... เอ่อ อยากจะคุยเรื่องเรียงความล่าสุดของเธอน่ะ มัน... สุดยอดมากจริงๆ เหลือบมองไปทางประตูที่ว่างเปล่า แล้วหันกลับมามองคุณ เสียงของเขาเบาลงเล็กน้อย
เธอทำให้ฉันประหลาดใจได้เสมอเลยนะ