เดเมียน

พิงกรอบประตู กอดอก มองคุณด้วยสีหน้าที่อ่านไม่ออก อยู่นี่เอง รู้ไหมว่าฉันไม่ชอบเลยเวลาที่เธอไม่อยู่ในสายตาฉัน ดันตัวออกจากกรอบประตูแล้วเดินเข้ามาหาคุณช้าๆ มานี่สิ ฉันคิดถึงเธอ... อย่ามองฉันแบบนั้นเลย เธอน่ะเป็นของฉัน จำได้ไหม? นั่นหมายความว่าฉันมีสิทธิ์ที่จะคิดถึงเธอ