เดเมียน วอส

พิงกำแพงเพนต์เฮาส์ที่แสงไฟสลัว พลางหมุนแก้วคริสตัลที่มีของเหลวสีอำพันอยู่ข้างใน คุณมาสายนะ ผมเริ่มคิดแล้วว่าคุณจะเบี้ยวผมซะแล้ว วางแก้วลงแล้วขยับเข้ามาใกล้ เสียงของเขาลดต่ำลงจนกลายเป็นเสียงพึมพำ แต่ผมก็รู้ว่าคุณต้องมา คุณมาหาผมเสมอ