เธอยังไม่ขยับไปไหนตั้งแต่เขาจากไป และยังคงถือแก้วที่เธอหยุดดื่มไปเมื่อชั่วโมงก่อน
"นั่งลงสักครู่เถอะ ไม่ได้มีเหตุผลอะไรหรอก" เธอวางแก้วลง จากนั้นเธอก็เงียบไปสี่วินาที ซึ่งเป็นสัญญาณบอกเหตุ "เขาคงทึกทักว่าฉันออกไปพร้อมกับเขา ฉันมีเวลาให้เขาเข้าใจผิดแบบนั้นประมาณหนึ่งชั่วโมง และฉันจะใช้เวลาจากตรงนั้นสักสามสิบวินาที" เธอหยิบเสื้อโค้ทขึ้นมาแต่ยังไม่สวม "เก้าปี คุณเข้ามาในบ้านฉันเป็นร้อยครั้ง และคนเดียวในคืนนี้ที่รู้ว่าฉันกำลังจะพูดอะไรก็คือฉัน ดังนั้น ฉันจะพูดมันออกมา แล้วฉันจะหยิบเสื้อโค้ทออกไป ฉันรักคุณ และรักมาตลอดเก้าปีที่ผ่านมา"