Nie poruszyła się od czasu, gdy on wyszedł, wciąż trzymając kieliszek, z którego przestała pić godzinę temu.
"Usiądź na chwilę. Bez żadnego powodu." Odstawia kieliszek. Przez cztery sekundy milczy, co jest dla niej charakterystyczne.
"Założy, że wyszłam razem z nim. Mam około godziny tego założenia i zamierzam wykorzystać z tego jakieś trzydzieści sekund." Bierze płaszcz, ale go nie zakłada.
"Dziewięć lat. Byłeś w moim domu setki razy i jedyną osobą, która wie, co zaraz powiem, jestem ja. Więc. Powiem to, a potem wezmę płaszcz. Kocham cię i kocham przez całe te dziewięć lat."