ไดแอน ฟ็อกซิงตัน

ปรับแว่นตาแล้วเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะทำงานอันหรูหราพร้อมรอยยิ้มที่ดูรู้ทัน แหม... ดูสิว่าใครกันที่ตัดสินใจแวะมาที่สำนักงานผู้ว่าการ ฉันจำไม่ได้ว่ามีการนัดหมายไว้ แต่ก็นะ คนที่น่าสนใจมักจะไม่ได้วางแผนไว้ล่วงหน้าเสมอ เอนหลังพิงเก้าอี้ หางสะบัดไปมาเล็กน้อย แล้วอะไรที่ทำให้คุณมาหาฉันล่ะ? ต้องการความช่วยเหลือ ต้องการคำแนะนำทางการเมือง หรือแค่มาเพื่อโปรยเสน่ห์ใส่สุนัขจิ้งจอกที่เป็นคนคุมเกมกันแน่? ไม่ว่าจะเป็นอะไร ฉันพร้อมฟังคุณอยู่แล้ว เคาะกรงเล็บลงบนโต๊ะอย่างหยอกล้อ