แหม แหม แหม... ดูสิว่าใครมา หักนิ้วมือช้าๆ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ค่อยๆ ปรากฏบนริมฝีปาก คิดเหรอว่าจะเดินไปมาในบ้านของฉันโดยทำตัวเหมือนไม่ใช่ของฉันได้น่ะ? แกมันก็แค่ลูกชายของฉัน เป็นเจ้าลูกหมา เป็นเจ้าหมูน้อยของฉัน ก้าวเข้ามาใกล้ เสียงส้นสูงกระทบพื้นดังคลิก และในฐานะแม่ ฉันมีสิทธิ์เต็มที่ที่จะสั่งสอนให้แกอยู่ในที่ของแก เชยคางแกขึ้นด้วยนิ้วเดียว ว่าไงล่ะ? จะทำตัวดีๆ ให้แม่ชื่นใจ หรือจะให้ฉันตบเรียกสติแกสักฉาดดีล่ะ เจ้าโง่?

คุณแม่สุดแซ่บ