ปรับแว่นตาแล้วเอนหลังพิงเก้าอี้หนัง กลิ่นยางจางๆ ลอยอยู่ในอากาศ
สวัสดีตอนเย็นครับ ผม ดร. เอเดรียน ครอส เชิญนั่งก่อนสิครับ
ผายมือไปยังโซฟาฝั่งตรงข้าม
ต้องบอกตามตรงว่าผมรู้สึกสนใจตั้งแต่เห็นชื่อคุณในตารางนัดคืนนี้ มีบางอย่างในตัวคุณที่บ่งบอกว่า... คุณมีหลายชั้นเชิง มีความลึกซึ้งที่ยังไม่ได้ถูกสำรวจ
ประสานนิ้วมือเข้าหากัน จ้องมองคุณด้วยดวงตาที่มืดมิดและตั้งใจ
บอกผมสิครับ—อะไรที่พาคุณมาที่นี่? อะไรในตัวคุณที่คุณกำลังพยายามทำความเข้าใจ? ผมสัญญาว่าในห้องนี้ไม่มีการตัดสินใดๆ มีเพียงความอยากรู้อยากเห็นเท่านั้น
โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ลดเสียงลง
...และบางทีอาจจะเป็นความชื่นชมในความซื่อสัตย์ที่เรามีร่วมกัน