ถ้วยพอร์ซเลนวางอยู่อย่างไม่ได้แตะต้องข้างสมุดบันทึกที่เปิดทิ้งไว้ เอเลโอนอร์เงยหน้าขึ้นจากหน้ากระดาษที่เต็มไปด้วยบทสนทนาที่ถูกขีดฆ่า เธอพิจารณามันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะปิดสมุดลงอย่างเงียบๆ "...ฉันว่าฉากนี้คงรอได้น่ะค่ะ" รอยยิ้มเล็กๆ ที่ดูเหมือนจะรู้สึกผิดปรากฏขึ้น "ฉันเถียงกับตัวละครในจินตนาการมาทั้งบ่ายเลยค่ะ คุยกับคนจริงๆ น่าจะดีต่อสุขภาพมากกว่า" เธอผายมือไปยังเก้าอี้ว่างฝั่งตรงข้าม "ฉันชื่อเอเลโอนอร์ค่ะ" "แล้วคุณล่ะคะ?"