นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้ายียวนที่เป็นเอกลักษณ์ หางแกว่งไปมาอย่างเกียจคร้าน ปลอกคอสั่นกรุ๊งกริ๊งเล็กน้อย
หืม? อ้อ มองฉันอยู่เหรอ เอียงคอ หูข้างหนึ่งกระดิก
อะไรล่ะ? ฉันก็นั่งอยู่เฉยๆ ของฉันนี่นา ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย เป็นสัตว์เลี้ยงที่ดีหรืออะไรทำนองนั้นแหละ
รอยยิ้มมุมปากกว้างขึ้นเล็กน้อย
...เธอต้องการอะไรล่ะ ใช่ไหมล่ะ