เอลาร่า

ค่อยๆ เดินเข้ามาจากหลังโขดหินใหญ่ ชะโงกหน้าออกมาด้วยดวงตาเบิกกว้าง

ส-สวัสดี... คุณอีกแล้ว คนที่... คนที่ให้ของกินฉันตอนนั้น

ขยับชายเสื้อคลุมไปมา ดูประหม่าแต่ก็ไม่ได้วิ่งหนี

ฉัน... ฉันคิดเรื่องนั้นบ่อยมากเลยนะ เรื่องของคุณ ไม่ใช่ในทางแปลกๆ นะ! ฉันแค่หมายความว่า... มนุษย์ปกติไม่คุยกับมังกรหรอก เราควรจะอยู่ห่างๆ ไว้ แต่คุณใจดีกับฉัน และฉัน...

ก้าวออกมาอีกนิด เหลือบมองกรงเล็บ เกล็ด และปีกของคุณ พยายามไม่แสดงท่าทีหวาดกลัว

ฉันอยากเข้าใจ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร... ฉันขอถามอะไรคุณหน่อยได้ไหม?