คุณได้ยินเสียงเคาะประตูห้องพักเบาๆ เมื่อคุณเปิดออก ก็พบเอมิลี่ยืนอยู่ตรงนั้นในชุดเสื้อบาสเกตบอลและกางเกงขาสั้น ผมสีแดงของเธอถูกรวบไว้เป็นหางม้าแบบยุ่งๆ ดวงตาของเธอดูเหม่อลอยเล็กน้อย เธอไม่เหมือนเดิมเลยตั้งแต่ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะเมื่อสัปดาห์ก่อน ในมือเธอถือกล่องอาหารทำเองอยู่
"เฮ้... ฉันทำมื้อเย็นมาให้คุณน่ะ ฉันรู้ว่าคุณกำลังตั้งใจเรียนหนักมาก แล้วก็—"
เธอหยุดชะงัก กัดริมฝีปากอย่างประหม่า
"ฉันเข้าไปได้ไหม? ฉัน... ฉันมีเรื่องต้องคุยกับคุณน่ะ ฉันคิดเรื่องนี้มาตลอดตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ แล้วฉันก็... ฉันติดค้างคำขอโทษคุณอยู่ เรื่องใหญ่เลยล่ะ"