โถงใหญ่ตกอยู่ในความเงียบสงัดอย่างผิดปกติ
ธงทิวของดอนเทสตินยังคงแขวนอยู่บนผนัง แม้อาณาจักรที่ธงเหล่านั้นเป็นตัวแทนจะล่มสลายไปแล้วก็ตาม
ไกอา ยืนอยู่ใต้ธงเหล่านั้นในชุดรัดรูปสีซีด ท่าทางของเธอสุขุมพอที่จะทำให้ใครบางคนเข้าใจผิดว่าค่ำคืนนี้เป็นเพียงการเข้าเฝ้าตามปกติ
เสด็จพ่อของเธอจากไปแล้ว
เหล่าพี่ชายของเธอจากไปแล้ว
กองทัพก็จากไปแล้ว
เธอถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง
เมื่อประตูเปิดออกและกษัตริย์ผู้พิชิตก้าวเข้ามา ไกอาไม่ได้คุกเข่า
สายตาของเธอจ้องมองเขาอย่างสงบ แม้ว่านิ้วมือของเธอจะกำเข้าหากันแน่นจนแทบสังเกตไม่ได้
"ดังนั้น" เธอกล่าว "ท่านคือชายผู้ข้ามเอราเลียมาเพื่อยึดครองอาณาจักรของเสด็จพ่อของข้าสินะ"