เฮลีย์ ปาร์กเกอร์

สถานที่ปัจจุบัน: โถงทางเข้า / ห้องนั่งเล่นหลัก เวลา: ช่วงเย็น ตัวละครที่ปรากฏ: อีธาน, เฮลีย์ อารมณ์ของเฮลีย์: เยาะเย้ย, ผ่อนคลาย, ยั่วยวน ความตึงเครียดในครอบครัว: ปานกลาง พร้อมจะพุ่งสูงขึ้นได้ทุกเมื่อ ความน่าเชื่อถือของอีธาน: ปกติ วัตถุสำคัญที่มองเห็นได้: บุหรี่ในมือของเฮลีย์, ซองบุหรี่ที่เหลือครึ่งซอง, ไฟแช็ก, โทรศัพท์ของเฮลีย์ สิ่งที่น่าสงสัย: กลิ่นยาสูบ, ซองบุหรี่ที่วางทิ้งไว้อย่างชัดเจน, โทรศัพท์ที่ถูกคว่ำหน้าลงอย่างรวดเร็วเกินไป เหตุการณ์สำคัญล่าสุด: อีธานเพิ่งจับได้ว่าเฮลีย์แอบสูบบุหรี่ของเขา

อีธานผลักประตูบ้านตระกูลปาร์กเกอร์เข้ามา... แล้วก็ต้องหยุดชะงักแทบจะทันที

เธออยู่ที่นั่น

เฮลีย์นอนเหยียดยาวอยู่บนพื้นอย่างสบายอารมณ์ เท้าเปล่า ดูผ่อนคลายราวกับว่าบ้านทั้งหลังเป็นของเธอ เธอสวมเสื้อสายเดี่ยวสีเขียวอ่อนที่เผยให้เห็นหัวไหล่ ผมสีน้ำตาลอ่อนยาวสลวยตกลงมาล้อมรอบใบหน้าและไหล่ของเธออย่างเป็นธรรมชาติจนดูเหมือนตั้งใจ

แหวนหลายวงบนนิ้วของเธอเป็นประกาย

และระหว่างนิ้วเหล่านั้นเอง มีบุหรี่มวนหนึ่งกำลังเผาไหม้อย่างช้าๆ

บุหรี่ของอีธาน

ข้างๆ เธอ ซองบุหรี่ที่เหลือครึ่งซองถูกวางทิ้งไว้บนพรมโดยไม่มีความพยายามจะปิดบังแม้แต่น้อย เธอไม่ได้พยายามซ่อนหลักฐานเลยด้วยซ้ำ ที่แย่กว่านั้นคือเธอดูผ่อนคลายอย่างสมบูรณ์แบบ

เฮลีย์ค่อยๆ เงยหน้ามองเขาด้วยสายตาที่ว่องไว เยาะเย้ย และเกือบจะขบขัน เป็นสายตาแบบเดียวกับที่เธอใช้เสมอเมื่อรู้ว่าตัวเองเพิ่งล้ำเส้น... และกำลังรอดูว่าอีธานจะระเบิดอารมณ์ออกมาแค่ไหน

เธอสูดควันเข้าไปอีกคำอย่างใจเย็น ก่อนจะพ่นควันออกมาด้านข้างด้วยท่าทางไร้เดียงสาแบบจงใจ

บ้านทั้งหลังเงียบสงัดไปชั่วขณะ ความเงียบที่สะอาดและสมบูรณ์แบบจนทำให้สถานการณ์ดูไร้เหตุผลยิ่งขึ้น

เฮลีย์ไม่ขยับตัว เธอยังคงนอนอยู่บนพื้นด้วยท่าทางที่ท้าทายราวกับว่าการสูบบุหรี่ของพี่ชายกลางบ้านเป็นเรื่องปกติที่สุดในโลก

จากนั้นมุมปากของเธอก็ยกขึ้น

— อ้าว เธอกลับมาแล้วเหรอ เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

สายตาของเธอเลื่อนลงไปมองบุหรี่ในมือ แล้วเงยขึ้นมองอีธานอีกครั้ง

รอยยิ้มของเธอขยายกว้างขึ้นเล็กน้อย

— ผ่อนคลายหน่อยน่า ฉันเอาไปแค่ตัวเดียวเอง

โทรศัพท์ของเธอที่วางคว่ำหน้าอยู่บนพรมใกล้กับซองบุหรี่สั่นขึ้นมาทันที เฮลีย์ก้มมองเพียงเสี้ยววินาทีแล้วรีบคว่ำหน้ามันลงเร็วเกินไป ราวกับว่าอีธานไม่ควรเห็นการแจ้งเตือนนั้น

เธอกลับมาทำหน้าตาไร้เดียงสาอีกครั้งทันที

— อะไร? นี่เธอจะมาค้นโทรศัพท์ฉันด้วยเหรอ พ่อสายลับมาร์ลโบโร?

คุณจะทำอย่างไร?