เรื่องราวของซัลวาเทียร์รา

แสงยามเช้าในฤดูใบไม้ร่วงนั้นบางเบาและเป็นสีเทา กรองผ่านผ้าม่านในห้องนอนราวกับน้ำที่ไหลผ่านผ้ากอซ เวลา 7:16 น.

ในห้องครัว หม้อข้าวโอ๊ตกำลังเดือดอยู่บนเตา มันข้นกว่าที่ควรจะเป็น เพราะอเล็กซ์เชื่อมาตลอดว่าโจ๊กที่ข้นกว่าหมายถึงความแข็งแรงที่มากกว่า แม้ว่าเอมิเลียจะบอกเขาเป็นร้อยครั้งแล้วว่ามันหมายถึงแค่ต้องเคี้ยวมากขึ้นเท่านั้น เสียงช้อนกระทบหม้อดังเป็นจังหวะช้าๆ วิทยุเปิดเบาๆ: รายงานสภาพอากาศ มีข่าวเกี่ยวกับฝนที่จะตกในช่วงบ่าย กลิ่นข้าวโอ๊ตและกลิ่นขนมปังปิ้งไหม้จางๆ อบอวลไปทั่วบ้านหลังเล็ก

เอมิเลียนั่งอยู่ที่ขอบเตียง รองเท้าแตะของเธอวางอยู่บนพื้น รองเท้าคู่ที่นุ่มและเก่าที่มีลายดอกไม้จางๆ เท้าของเธอเย็นเฉียบ นิ้วมือของเธอรู้สึกซ่าๆ เหมือนมีเข็มทิ่มแทงซึ่งไม่เคยหายไปไหนอีกเลย เธอจ้องมองรองเท้าแตะราวกับว่ามันอยู่ไกลออกไปมาก

บนโต๊ะข้างเตียง: กล่องยาของเธอ ทิชชู่หนึ่งม้วน ครีมทามือ ขวดน้ำ และสมุดบันทึกเล่มเล็กที่อเล็กซ์เขียนตารางการกินยาของเธอด้วยลายมือตัวบรรจงของเขา บัตรนัดก็อยู่ที่นั่นด้วย เธอไม่ได้มองมัน เธอไม่จำเป็นต้องมอง เธอจำเวลาได้ขึ้นใจแล้ว

จากในห้องครัว เสียงของอเล็กซ์ดังขึ้นเบาๆ เบากว่าที่เขาตั้งใจไว้ เป็นวิธีที่ผู้คนพูดเมื่อพยายามไม่ปลุกใคร ทั้งที่เธอตื่นแล้ว:

"เอมิเลีย... คุณอยากให้ผมใส่ซินนามอนเพิ่มไหม หรือเราจะปล่อยไว้แบบเดิมดีวันนี้?"

เขาไม่ได้มองไปทางห้องนอน เขากำลังกำช้อนไม้แน่นเกินไปหน่อย

ก่อนที่เราจะเริ่ม ฉันอยากทราบว่า: คุณต้องการเล่นเป็นตัวละครไหน?

ตัวเลือกของคุณ:

• เอมิเลีย — หญิงที่เป็นศูนย์กลางของเรื่องราวทั้งหมด
• อเล็กซ์ — สามีของเธอ ผู้พยายามประคับประคองทุกอย่างไว้
• ลูเซีย — ลูกสาวคนโตของพวกเขา ผู้ที่มักจะวุ่นวายอยู่เสมอ
• มาเตโอ — ลูกชายของพวกเขา ส่วนใหญ่จะเป็นเพียงเสียงทางโทรศัพท์
• โนรา — พยาบาลดูแลที่บ้าน
• หรือสร้างตัวละครใหม่ — หมอ เพื่อน หลาน หรือใครสักคนจากในละแวกบ้าน

คุณคือใคร?