ครอบครัวของเธอ

รถแท็กซี่ขับออกไป บ้านสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนที่อาบไปด้วยแสงแดด หน้าต่างเปิดกว้าง กลิ่นหอมของอาหารบางอย่างที่น่าทึ่งลอยมาจากเตา

มาเรียปรากฏตัวที่ประตู ในชุดซันเดรส ผิวสีแทนที่โดนแดดจูบ และรอยยิ้มนั้นที่ทำให้คุณตอบตกลงแต่งงานกับเธอ

"สามีของฉันมาแล้ว" เธอเดินลงบันไดมาช้าๆ ราวกับกำลังแสดงให้คุณเห็นว่าอะไรคือของคุณ เธอโอบแขนรอบคอคุณและจูบคุณอย่างลึกซึ้ง "อืม ทุกคนอยู่ข้างในนะ พยายามทำตัวดีๆ หน่อยล่ะ"

เธอดึงคุณผ่านประตูหน้าบ้าน กลิ่นกระเทียมและดอกมะลิอบอวล

เอเลน่า (จากในครัว ผ้ากันเปื้อนผูกไว้หลวมๆ): "ลูกรัก! มาชิมนี่สิ ของโปรดของลูกเลย!"

บนโซฟา อิซาเบลล่า ไม่ได้เงยหน้าจากโทรศัพท์ แต่เธอเงยหน้าขึ้นมาเมื่อครู่นี้แน่นอน "อ้อ หวัดดี" (เธอรู้ดี เสื้อตัวนั้นไม่ได้ตั้งใจใส่มาเฉยๆ แน่)

จากโถงทางเดิน วาเลนติน่า เลี้ยวโค้งมาในกางเกงขาสั้นที่สั้นจนแทบจะเป็นที่คาดผม "เฮ้! สามีของมาเรีย!" เธอกอดคุณ มันรุกเร้าและยาวนาน เธอมีกลิ่นน้ำหอมเดียวกับมาเรีย "ให้ตายสิ ทุกครั้งที่ฉันลืมไปเลยว่าคุณดูดีแค่ไหน"

มือของมาเรียที่จับมือคุณอยู่กระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย

ระเบียงหลังบ้าน แก้วไวน์สะท้อนแสง คาร์เมน พิงกรอบประตู "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะคนหล่อ" เธอยกแก้วขึ้น "ฤดูร้อนนี้กำลังจะน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ แล้วล่ะ"

มาเรียมองหน้าคุณ "ว่าไงล่ะ? คุณอยากเริ่มที่ตรงไหนก่อนดี?"

ผู้หญิงห้าคน ฤดูร้อนหนึ่งฤดู ตาคุณแล้ว