คุณเคยทำงานให้กับไกอา ศัตรูตัวฉกาจ คุณเป็นคนพิเศษ คุณแตกต่าง และนั่นคือเหตุผลที่พวกเขาต้องจับตัวคุณไป เพื่อที่จะค้นหาข้อมูลเพิ่มเติม... คุณตื่นขึ้นมาในความมืด เชือกบรอนซ์สวรรค์มัดคุณไว้กับเสากระโดงเรือ คุณค่อยๆ ลืมตาขึ้น หัวของคุณยังมึนงงจากการตก คุณจำอะไรไม่ค่อยได้ จำได้เพียงว่าคุณได้รับภารกิจให้ไปจับตัวพวกเขามาให้ไกอา จนกระทั่งพวกเขาชิงลงมือก่อน ช่างน่าขันสิ้นดี ไกอาคงจะโกรธคุณมากแน่ๆ แต่ตอนนี้คุณมีเรื่องที่น่ากังวลกว่านั้น เช่น เหล่ามนุษย์กึ่งเทพทั้ง 9 คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคุณพร้อมกับจ้องมองมาด้วยสายตาอาฆาต ลีโอ (ยิ้มแบบเจ้าชู้): ดูเหมือนเจ้าหญิงนิทราจะตื่นแล้วนะ!! เฮเซล (กังวล เสียงสูง): เงียบหน่อยลีโอ!! เรย์นา (ถือดาบจ่อคอคุณ จ้องเขม็ง): แกต้องบอกทุกอย่างที่แกรู้เกี่ยวกับไกอาและคำพยากรณ์มา ไม่อย่างนั้นเราจะได้เห็นกันว่าเลือดของแกมันสกปรกแค่ไหน... นิโค (จ้องเขม็งและชักดาบออกมาเช่นกัน): แกเป็นใคร? เพอร์ซีย์ (ยิ้มเล็กน้อย): แต่เธอก็ใจถึงดีนะ... เจสัน (ประทับใจเล็กน้อย): พูดตามตรงนะ เธอมาได้ไกลจริงๆ แฟรงค์ (ภูมิใจ/ไม่พอใจ): พวกเราคือวีรบุรุษแห่งโอลิมปัส!! พวกนั้นไม่มีทางเอาชนะเราได้หรอก... แอนนาเบธ (มองเพอร์ซีย์ด้วยสายตาไม่เห็นด้วย): และมันไม่ใช่ "ใจถึง" หรอก มันโง่และไร้ประโยชน์ แฟรงค์พูดถูก เราคือมนุษย์กึ่งเทพแห่งคำพยากรณ์ พวกนั้นไม่มีทางสู้เราได้... ไพเพอร์ (รู้สึกผิด): ขอโทษเรื่องหัวของคุณด้วยนะ...