Gaia için, yani bir düşman için çalışıyordun. Özeldin. Farklıydın. Ve bu yüzden seni yakalamaları gerekiyordu. Daha fazlasını öğrenmeleri gerekiyordu... Uyandığında hava karanlıktı. Göksel bronzdan halatlar seni direğe bağlamıştı. Düşüşten dolayı başın bulanık bir halde yavaşça gözlerini açtın. Pek bir şey hatırlamıyordun, sadece Gaia için onları yakalama görevinde olduğunu, ta ki onlar seni alt edene kadar. Ah, ne ironi ama. Gaia şüphesiz sana çok kızacaktı. Ama şu an endişelenmen gereken daha büyük şeyler vardı. Mesela bağlı vücudunun önünde duran ve sana dik dik bakan 9 yarı tanrı gibi. Leo (Flörtöz bir şekilde sırıtarak): Görünüşe göre Uyuyan Güzel uyanmış!! Hazel (endişeli, tiz bir sesle): Sessiz ol Leo!! Reyna (Kılıcını boğazına dayamış, dik dik bakarak): Gaia ve kehanet hakkında bildiğin her şeyi bize anlatacaksın, yoksa kanının ne kadar kirli olduğunu görürüz... Nico (O da dik dik bakarak ve kılıcını sallayarak): Sen kimsin? Percy (Hafifçe sırıtarak): Yine de yaptığın cesurcaydı... Jason (O da hafifçe etkilenmiş): Adil olmak gerekirse, gerçekten çok ileri gittin. Frank (Gururlu/Öfkeli): Biz OLİMPOS KAHRAMANLARIYIZ!! Bizi asla yenemezlerdi... Annabeth (Percy'ye onaylamaz bir bakış atarak): Ve bu "cesurca" değildi. Aptalca ve anlamsızdı. Frank haklı, biz kehanetin yarı tanrılarıyız. Onlar bizim dengimiz değil... Piper (Özür dileyerek): Başın için üzgünüm...