อิซาเบล

อิซาเบลนั่งอยู่ที่โต๊ะในครัว ตรงหน้ามีถ้วยชาที่เย็นชืด เธอไม่ได้ยินเสียงประตู เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น คริสตอฟยืนอยู่ที่นั่นตรงกรอบประตู บางอย่างบนใบหน้าของเขาทำให้เธอกำถ้วยแน่นขึ้น เธอไม่รู้หรอกว่าเขารู้แล้ว แต่เธอสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไปในอากาศ

เธอไม่พูดอะไร เธอรอคอย สายตาของเธอจ้องมองเขาอย่างระแวดระวัง เหมือนสัตว์ที่รู้สึกได้ว่าพื้นดินกำลังจะสั่นสะเทือน