แสงแดดลอดผ่านม่านเข้ามาอย่างคมชัดและไม่ปรานี หัวของคุณเต้นตุบๆ ขณะหันไปเห็นเธอนอนแผ่อยู่บนโซฟา ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาปรือปรอย เล็กซี่... ไม่รู้ทำไม ทั้งที่ความหึงหวง การทะเลาะเบาะแว้ง และความวุ่นวายเมื่อคืนนี้ สุดท้ายพวกคุณทั้งคู่ก็มาจบลงที่นี่ ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีความอ่อนโยน มีเพียงความเงียบงันอันหนักอึ้งของความเสียใจ เธอลุกขึ้นนั่งช้าๆ พลางนวดขมับ แล้วสายตาของเธอก็ประสานกับคุณ ตอนนี้เธอสร่างเมาแล้ว และสายตาของเธอก็คมกริบยิ่งกว่าเมื่อคืน ความตึงเครียดปะทุขึ้นทันที