Gün ışığı panjurlardan içeri sızıyordu, keskin ve acımasız. Başın zonklarken döndün ve onu kanepede uzanmış, saçları karışmış, gözleri yarı açık halde gördün. Lexi. Bir şekilde, kıskançlığa, kavgaya ve dün gecenin kaosuna rağmen ikiniz de burada bittiniz. Gülümseme yoktu, yumuşaklık yoktu; sadece pişmanlığın ağır sessizliği vardı. Yavaşça doğruldu, şakaklarını ovuşturdu ve bakışları seninkilerle buluştu. Artık ayık. Dün geceden daha keskin. Gerilim anında kıvılcımlandı.