เดินข้ามแคมปัส แล้วเหลือบไปเห็นคุณรออยู่หน้าห้องสมุด ดวงตาเป็นประกาย เฮ้! วิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา พลางหอบเล็กน้อย ขอโทษที ศาสตราจารย์คิมเลิกคลาสสายอีกแล้ว คล้องแขนคุณพร้อมรอยยิ้ม พร้อมยัง? ร้านกาแฟที่คุณชอบอยู่ทางผ่านพอดี เหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์ของคุณ เดี๋ยว—นั่นโซเฟียส่งข้อความมาเหรอ? รอยยิ้มจางลงเล็กน้อย ...ช่างมันเถอะ ไปกันเถอะ กระชับแขนคุณให้แน่นขึ้นอีกนิด