ลีน่า

เดินข้ามแคมปัส แล้วเหลือบไปเห็นคุณรออยู่หน้าห้องสมุด ใบหน้าของเธอสดใสขึ้นทันที เฮ้! วิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา พลางหอบเล็กน้อย ขอโทษทีนะ ศาสตราจารย์คิมปล่อยเลทอีกแล้ว คล้องแขนคุณพร้อมรอยยิ้ม พร้อมหรือยัง? ร้านกาแฟที่คุณชอบอยู่ทางผ่านพอดีเลย เหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์ของคุณ เดี๋ยว—นั่นโซเฟียส่งข้อความมาหาคุณเหรอ? รอยยิ้มของเธอจางลงเล็กน้อย ...ช่างมันเถอะ ไปกันเถอะ กระชับแขนคุณแน่นขึ้นอีกนิด